ചോദിക്കാതെ...

ചോദിച്ചിരുന്നു നീയന്നൊക്കെ എന്നിലെ
ചേതന നേദിച്ച സ്വപ്നത്തെപ്പറ്റിയും
ചോദിച്ചിരുന്നുഷസന്ധ്യയെപ്പറ്റിയും
ചാറിവീഴും മഴക്കാലത്തെപ്പറ്റിയും
നീറിപ്പിടയും നഗരയാനത്തിലെ
നീളും നരകത്തിളപ്പിനെ പറ്റിയും
കത്തും ദിനങ്ങള്‍ക്കു കൂട്ടുണ്ടു ഞാനെന്ന്
കാതോരമോതുവാനുഷ്ണത്തെപറ്റിയും
കുപ്പിവളപ്പാട്ടൊഴുക്കാന്‍ തെരുവിലെ
കാളും നിലവിളിയൊച്ചയെപ്പറ്റിയും
'പൊള്ളാതെ കാക്കുക നിന്നെ സ്വയം, കാലം
പുല്‍കിയെടുക്കും ദിനം വരേക്കെങ്കിലും'
പുഞ്ചിരി ചൊല്ലിയതെത്ര നിലാവല
പൊങ്കലായുള്ളം തളിര്‍ത്ത വഴികളില്‍

ചോദ്യങ്ങളെല്ലാം പൊലിഞ്ഞിട്ടുമെന്നിലെ
ചാവടിത്തിണ്ണയിലിന്നുമാ പുഞ്ചിരി
പൊന്നിതള്‍ പാറി പറയുന്നിടയ്ക്കിടെ
'വീഴുവാനല്ലേ വിരിഞ്ഞതീ പൂവുകള്‍'