Saturday, 21 April 2007

ഇരുട്ട്‌ കൊതുകുതിരിപ്പുകച്ചുരുളുകള്‍ വിഴുങ്ങിയപ്പോള്‍ ആണു

ഇരുട്ട്‌ കൊതുകുതിരിപ്പുകച്ചുരുളുകള്‍
വിഴുങ്ങിയപ്പോള്‍ ആണു
നിന്റെ കണ്ണുകള്‍ രൌദ്രമായത്‌
"അറിയാനും ആഴമളക്കാനും ആവില്ല നിനക്ക്‌
പൊട്ടിയ തോളെല്ലില്‍ ചായുന്ന പെണ്ണിന്റെ
ചിതലിച്ച മനസ്സറിയില്ല നിനക്ക്‌
നിനക്കു പനിച്ചൂടുവന്നാല്‍ നുറുങ്ങുന്ന
എന്റെ കരള്‍ താങ്ങാന്‍
അറിയില്ല നിനക്ക്‌ "

മുട്ടില്‍ മുഖം ചേര്‍ത്ത്‌ പിടഞ്ഞിരുന്ന
എന്നെ തട്ടിയിട്ടു
ഭദ്രയായി.....
കണ്ണകിയായി..
മുടിയഴിച്ച ദ്രൌപതിയായി...

ഉറക്കം ചങ്ങലയ്ക്കിട്ടപ്പോള്‍
ഒടുവില്‍
ഒരു കുഞ്ഞായി
സ്വപ്നത്തില്‍ പുലമ്പി
അറിയാന്‍ ശ്രമിക്കാമോ
സര്‍വവും ഉപേക്ഷിക്കാമോ..
എനിക്കായി.

വിയര്‍പ്പാറിയില്ല എന്റെ

5 comments:

G.manu said...

ഇരുട്ട്‌ കൊതുകുതിരിപ്പുകച്ചുരുളുകള്‍
വിഴുങ്ങിയപ്പോള്‍ ആണു
നിന്റെ കണ്ണുകള്‍ രൌദ്രമായത്‌
"അറിയാനും ആഴമളക്കാനും ആവില്ല നിനക്ക്‌
പൊട്ടിയ തോളെല്ലില്‍ ചായുന്ന പെണ്ണിന്റെ
ചിതലിച്ച മനസ്സറിയില്ല നിനക്ക്‌
നിനക്കു പനിച്ചൂടുവന്നാല്‍ നുറുങ്ങുന്ന
എന്റെ കരള്‍ താങ്ങാന്‍
അറിയില്ല നിനക്ക്‌ "

Sona said...

ഒടുവില്‍
ഒരു കുഞ്ഞായി
സ്വപ്നത്തില്‍ പുലമ്പി
അറിയാന്‍ ശ്രമിക്കാമോ
സര്‍വവും ഉപേക്ഷിക്കാമോ..
എനിക്കായി.
നല്ല ഫീലുള്ള വരികള്‍.

(സുന്ദരന്‍) said...

മനു നല്ല കവിതകള്‍തന്നെ....
പിന്നെ എന്നെപ്പോലുള്ളവര്‍ക്കായ് ആ കല്ലുപെന്‍സില്‍കൂടിയൊന്ന് മുനകൂര്‍പ്പിച്ച് വയ്ക്കണം

വിഷ്ണു പ്രസാദ് said...

മനൂ കവിത നന്നാവുന്നുണ്ട്..

ittimalu said...

മനു... നന്നായിരിക്കുന്നു..