ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ച കാഷ്ടത്തില് ഉറങ്ങിയും
തമ്മില് ഇണങ്ങിയും
ഇടയ്ക്ക് കൊത്തിയും
തലയുയര്ത്തി കലമ്പിയും
പരസ്പരം തലപ്പൂവുകള് മിനുക്കിയും
വാങ്ങുന്നവണ്റ്റെ ഇഷ്ടഭാരത്തിനൊത്ത്
കൂട്ടത്തിലൊരാള് മറയുന്നതറിയാതെയും
കഴുത്തറക്കപ്പെടുമ്പോള് ഉയരുന്ന
നിലവിളി കേള്ക്കാതെയും
കാഷ്ടം കലങ്ങിയ ഉമി
കൊത്തിപ്പെറുക്കിയും
ഊഴമറിയാതെ
കമ്പിവലക്കൂടില്
കോഴികള് അങ്ങനെ...
Saturday, 17 March 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ച കാഷ്ടത്തില് ഉറങ്ങിയും
തമ്മില് ഇണങ്ങിയും
ഇടയ്ക്ക് കൊത്തിയും
തലയുയര്ത്തി കലമ്പിയും
പരസ്പരം തലപ്പൂവുകള് മിനുക്കിയും
ഏതു ലോകത്തുമുള്ള മനുഷ്യരുടെ സ്ഥിതി ഇതിലുണ്ട്.
നല്ല കവിത.
Post a Comment