പാടിപ്പുകഴ്ത്തപ്പെടാതിരുന്ന ഒരു പഴയ കാമ്പസ്‌ പ്രണയം

ചൂളമരം മഴ കൊണ്ടു നിന്നൂ പുതു
ചൂരിലിളം മണ്ണുണര്‍ന്നു നിന്നു
അന്തിവരുമെന്നറിഞ്ഞു പകലൊരു
ചെന്തീപ്പുടവമെനഞ്ഞിരുന്നു
ഒന്നും പറയാതെ നമ്മള്‍ മനസിണ്റ്റെ
പൊന്നിതളോരോന്നുലച്ചിരുന്നു
നിണ്റ്റെമുടിയിലെ മണ്ണെണ്ണ ഗന്ധത്തി-
നെന്തുമധുരിമയായിരുന്നു
കണ്‍മഷിയില്ലാത്ത കോണില്‍ ഞാനുമ്മറ
ത്തിണ്ണയിലപ്പന്‍ തളര്‍ന്ന കണ്ടു
പൊട്ടുവീഴാത്ത നിന്‍ നെറ്റിയിലമ്മച്ചി
തട്ടിയുടച്ച മണ്‍ചട്ടികണ്ടു
തൈലം പുരളാത്ത മേനിയില്‍ നീ കൊയ്ത
പുല്ലും പശുവും നിറഞ്ഞുനിന്നു
കാടികലക്കിത്തളരാത്ത കൈകളി-
ലോടിത്തഴമ്പു ഞാന്‍ എണ്ണിനിന്നു
സ്വപ്നങ്ങളില്‍ നഗ്നരാവാതെ നമ്മളാ
സ്വര്‍ഗവാതില്‍ ചാരിനിന്നിരുന്നു
രാധയും കണ്ണനുമല്ലാത്ത നമ്മുടെ
രാഗത്തെ പാടിനടന്നില്ലാരും

കാലംകഴിഞ്ഞിരുതോണിയില്‍ നാമെങ്ങൊ
കാണാതകന്നു മറഞ്ഞെന്നാലും
കണ്ണുനീരുപ്പു പുരട്ടി നീ തന്നൊരു
കപ്പ രുചി പിന്നെ കണ്ടില്ല ഞാന്‍